سلام خدمت همه بچه های گل عمرانی...
میخواستم اولین پستو بعد امتحانا بذارم ولی دلم نیومد که سالروز یادبود دکتر شریعتی از ایشون یادی نکنیم(البته با کمی تاخیر)
گفتم چند تا از سخنان زیبا و پر بارشونو براتون بنویسم:
با هم بنشینیم حرف نزنیم
با هم بنشینیم و به هم نگاه نکنیم
با هم بنشینیم و سکوت کنیم
با هم بنشینیم و فقط حضور یکدیگر را و غیبت همه بیهوده ها را احساس کنیم
بر عکس همیشه که همیشه غیبت یکدیگر را احساس میکنیم و حضور بیهوده ها را...
تو نمیدانی که فرزند خویشتن بودن،تازه زاده شدن،آغاز شدن،بی بند هیچ پیوندی بودن،
گذشته نداشتن،سنگینی بار هیچ خاطره ای را نکشیدن،(آیینه بی لک بودن)یعنی چه!!!
نمی دانی، اما باش...
اگر ایمان نباشد،زندگی تکیه گاهش چه باشد؟
اگر عشق نباشد،زندگی را چه آتشی گرم کند؟
اگر نیایش نباشد،زندگی را به چه کار شایسته ای صرف توان کرد؟؟؟
اگر تنها ترین تنهایان شوم،باز هم خدا هست.او جانشین تمام نداشته های من است.
باید دیگر شد تا به یکدیگر شدن رسید،یکدیگر شد تا به همدیگر شدن رسید و
همدیگر شد تا معنی راستین عشق را که ودیعه گران قدر خدا است،در گنجینه آدمی دریافت.
به وسیله نیایش است که انسان به خدا میرود و خدا در انسان ورود میکند...
معشوق من چنان لطیف است که خود را به (بودن ) نیالوده است که اگر جامه وجود بر تن میکرد نه معشوق من بود.
خدایا:
به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم و مردنی عطا من که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم.بگذار تا آن را من خودم انتخاب کنم اما آنچنان که تو دوست داری.
چگونه زیستن را تو به من بیاموز،چگونه مردن را خود خواهم آموخت...
روحش شاد،یادش گرامی و راهش پر رهرو باد...
حالا یه دعا واسه خودمون کنم:
خدایا اندیشه شریعتی،عمر جنتی،ثروت هاشمی،صبر خاتمی،رفتار طالقانی و اعتماد به نفس احمدی نژاد را به ما عطا فرما .... الهی آمین